Only Friends Limburg

“Het is alweer een tijdje geleden, het was op een vrijdag, daar ik bij An de Koel een taal café leidt. Door een toevalligheid raak ik in gesprek met een van de bestuursleden van Only Friends. Het was een inspirerend gesprek.

Wij hebben sinds 2017 een gezinshuis en wij vangen daar kinderen op die door diverse omstandigheden niet meer thuis kunnen wonen, daarnaast hebben ze ook een of meerdere beperkingen die hun ontwikkeling in de weg zitten en daardoor niet tot hun rechtkomen. Deze kids hebben dus al een achterstand van 1-0 op hun leeftijdsgenootjes. Laat staan dat ze onbezorgd door het leven kunnen gaan. Wij als gezinshuis hopen dat we ze iets mee kunnen geven dat als ze niet meer bij ons wonen ze terug kunnen kijken op fijne en onbezorgde tijd.

Als gezinshuis zoek je dus activiteiten die passend zijn, maar vooral leuk en dat ze samen met anderen wat kunnen doen.

Maar terug naar het begin, daar kreeg ik een verhaal te horen van een man uit Amsterdam en sport (laat ik hier toch vandaan komen en absoluut niet sportief) dus mijn aandacht had de verteller. Deze man vertelde ook wat Only Friends inhield en de slogan ‘je bent goed zoals je ben’, was zo raak, dat het zaadje geplant was. Ik kreeg uitleg wat Only Friends allemaal deed en dat er een diversiteit was aan werk en sportactiviteiten.

Zodoende gingen de meiden en ik op vrijdag naar sporthal Strijthagen om te kijken of het wat was. Bij een van de meiden zag ik gelijk al dit is het voor haar, maar voor de ander had ik een hard hoofd erin. Zij zat op dat moment in een medisch traject, met betrekking tot haar syndroom van down, maar goed het kind is gek op ballen dus we hebben de gok gewaagd en de inschrijfformulieren waren snel ingevuld. Na een uur handballen en de bij behorende oefeningen zaten de meiden voldaan in de auto en waren supermoe.

Het resultaat was dus dat we iedere vrijdag naar de sporthal gingen en iedere keer zag ik lachende gezichten als ze weer iets geleerd hadden. Het ene meisje ging als een speer en blijkt ook gewoon aanleg en talent te bezitten voor deze sport hoe mooi is dat en ze valt ook niet op in het team. Wat wil je nog meer, je bent net als ieder ander, behalve dat je niet meer thuis woont. Je bent dus zo goed als je bent!

Het andere meisje heeft niet zoveel met teamsporten, en is nogal solistisch aangelegd, maar dus niet bij Only Friends. De begeleiding speelde daar goed op in en ook zij leerde vangen en gooien, een hele overwinning. Maar het mooiste van alles is dat ik zag dat ze plezier had en heeft. Na een tijdje meegedaan te hebben zag ik ook dat ze naar andere mensen ging luisteren en deed wat er gevraagd werd. Dus haar wereld werd en is groter geworden dan alleen school en het gezinshuis.

Iedere week werden en worden de meiden onthaald als of het plaatselijke beroemdheden zijn en dat geldt niet alleen voor hun, maar alle kinderen die daar sporten. De bevlogenheid waarmee de trainers hun werk doen straalt op iedereen af en daarmee zijn de trainingen een plezier om naar te kijken, je zou bijna mee gaan doen (grapje).

Tussendoor organiseert Only Friends en de handbal vereniging BDC ’90 nog andere activiteiten. Daar doet een van de twee aan mee en je ziet aan haar dat ze gewaardeerd wordt op haar kunnen. Dat doet haar goed, ze heeft het nog over de trappenloop, en als ik haar kamer op ruim kom ik de medaille en ander hebbedingetjes tegen die ze in de loop van de tijd heeft gekregen. Dat zijn haar schatten, maar de grootste schat is toch wel het potje snoep wat ze kreeg toen ze begon.

Wat merken we in het dagelijks leven; ze lopen recht op, spelen samen thuis handbal, kijken je recht aan als je iets vraagt, en dat is mede dankzij de sport.

Bij het andere meisje zien we plezier en veel meer beweging dan anders. Maar het mooiste is dat ze na een aantal maanden zowaar een spelletje mee speelde met de andere kids van het regulier team van BDC ’90. Er wordt zelfs door de andere kinderen gejuicht als ze een bal goed overspeelt.

En toen kwam de corona/covid-19; we mochten niets meer en de wereld stond stil voor de meiden en ook voor ons als gezinshuis. Geen school, geen sport, maar het ergste was ze mochten hun ouders niet meer zien. Er werd van alles bepaald en de meiden snapten er niets meer van. Maar daar was Only Friends weer, iedere week een filmpje en een vlieger en de bij behorende belangstelling, dat was wel heel veel waard en geeft aan hoe betrokken ze zijn als organisatie.

Na lange tijd mochten de meiden weer sporten, ze waren zo omgekleed en stonden klaar om te gaan en ondanks dat ze drie maanden niet hadden gesport lieten ze zien dat ze niets verleerd hadden. Zelfs heeft H twee partijtjes meegespeeld, hoe goed is dat. Op de foto’s spat het plezier er af, meer bewijs heb ik niet nodig om te zien wat Only Friends voor hun betekent.”